In de buurt |
|
 |
Assisië
(op 60 km van de Vakantieboerderij) |
Al vanaf ver is de schoonheid van dit stadje, dat zich vlijt tegen de helling van de Monte Subasio, de grote onderliggende vallei overheersend, zichtbaar. Een veelvuldigheid aan kerken, huizen en klokkentorens ommuurd binnen de oude middeleeuwse stadsmuren, waarop de Rocca Maggiore overheerst, een oud fort dat, met haar torens en indrukwekkende bastions, de stad nog steeds lijkt te willen verdedigen. De stad, bedevaartsoord voor de Christenen, domein van San Francesco en Santa Chiara, is naast een religieus centrum een belangrijk artistiek en cultureel centrum, waar elk jaar duizenden mensen van over de hele wereld naartoe stromen. Lopend door haar met steen geplaveide straten, tussen de muren van de woningen vervaardigt met de witte en rode stenen van de Monte Subasio, in een ononderbroken opeenvolging van stijgingen en dalingen en plotseling opdoemende panorama’s die zich door de steegjes in het dal openbaren, ademt u nog steeds de geestdriftige sfeer van toewijding, innerlijke rust, stilte en de zoektocht naar de Franciscaanse boodschap.
Te bezoeken:
- De Basiliek van San Francesco
- De Crypte van de Kathedraal
- Het Romeinse Forum en de archeologische collectie
- De Openbare Pinacotheek
- De Rocca Maggiore
- Het Openaar Museum Palazzo Santi
- De Kathedraal van San Rufino
- De Basiliek van Santa Chiara
- De Kerk van Santa Maria Maggiore
- De Kerk van Santo Stefano
- De Tempel van Minerva en de Kerk van Santa Maria SopraMinerva
- De Nieuwe Kerk
- De Kerk van San Damiano
- De Rocca Minore
- Het Hoofdplein
- De volkstoren
- De Hermitage van de gevangenissen
- De Basiliek van Santa Maria van de Angeli en van Porziuncola
(www.assisionline.it )
 |
Gubbio
(op 40 km van de Vakantieboerderij.) |
Al op het eerste gezicht is het duidelijk dat wij ons in één van de mooiste middeleeuwse steden van Italië bevinden. Gubbio is een geheel van oprijzende imponerende gekanteelde gebouwen, majestueuze bewakers van de geschiedenis en van de volkstradities. Het prachtige Piazza Pensile met het Raadsgebouw en het Gerechtsgebouw, is slechts een fractie van de grootsheid die deze stad ooit bezat. Gubbio heeft een zeer oude geschiedenis die wordt verteld op de kostbare Tavole Eugubine (Tafelen van Gubbio), bronzen platen geschreven in het Etruskisch. Hierin worden manieren, tijdstippen en liturgieën van oude rituelen en ceremonies beschreven. Gubbio was ook belangrijk ten tijde van het Romeinse Rijk. In de III eeuw v.Chr. was zij de eerste stad uit Umbrië die zich aansloot bij Rome. De naam van het municipia was Iguvium. Daarom vinden we net buiten de stadsmuren het Romeinse Theater, dat vandaag de dag nog steeds wordt gebruikt voor shows en manifestaties. Met het vallen van het Romeinse Rijk verandert Iguvium in Agobbio en blijft blootgesteld aan de frequente en verwoestende invallen van de barbaren. De wederopbouw begint in de XI eeuw, als er in de stad talrijke paleizen, wegen en heilige gebouwen oprijzen, in navolging van het werk van Bisschop Ubaldo Baldassini, vandaag de dag beschermheilige, die een versnelling gaf geeft aan het politieke, sociale, culturele en artistieke leven van de stad, bekroond als een vrije Gemeente. In de daaropvolgende eeuwen verloor zij haar autonomie en viel onder de heerschappij van verschillende families (Gabrielli, Montefeltro, Della Rovere) totdat zij werd onderworpen aan het beheer van de Kerkstaat, tot 1860.
Te bezoeken:
- De Kerk van San Francesco die zich bevindt op de ruïnes van het Palazzo Spadalonga
- De Kerk van San Domenico (uit 1186)
- De Dom (uit de XIII eeuw)
- De Kerken van Santa Maria Nuova, San Pietro en San Giovanni
- Het Raadsgebouw
- Het Gerechtsgebouw
- Piazza della Signoria
- Het Palazzo del Bargello en het Palazzo del Capitano del Popolo en Ducale (uit 1470)
- De grote Loggia dei Tiratori (Schietplaats)
- Het geboortehuis van Sant’Ubaldo (hoofdvestiging van het Centrum van de Studies van Umbrië)
- Het Mausoleum, een rond gebouw van 9 meter hoog
- De resten van het Romeinse Theater
( www.comune.gubbio.pg.it )
 |
Perugia
(op 40 km van de Vakantieboerderij) |
Perugia, de grote "Arce Guelfa (Vesting van de Welven)", doemt op in het midden van de regio, een indrukwekkende acropolis, gelegen op een heuvel tussen etruskische muren: enorme bastions gevormd door cyclopische rotsblokken, rechthoekig en 22 eeuwen geleden gebouwd en vandaag de dag nog grotendeels te zien. Toen de stad Rome net iets meer was dan een kampement van hutten, kon men het etruskische Perugia al door 7 poorten betreden. Ze werd gesticht door het volk van Umbrië, maar tussen de VI en de IIV eeuw v.Chr. werd ze opgevolgd door de etrusken en vervolgens door de Romeinen (in het jaar 40 v.Chr. veroverde Ottaviano Augusto haar en noemde haar «Augusta»). Met het uiteenvallen van het Romeinse Rijk, onderging ook Perugia de verwoestingen van de invallen van de barbaren. De zwaarste was die van de Goten in 547, waarbij de bisschop Ercolano overleed. In 1308 werd de Universiteit opgericht. Perugia is een Gemeente die bijna altijd in handen van de Welven was, bij wie een lange geschiedenis van twisten ontstond met de Pontefexen aan wie zij altijd uit handen probeerde te blijven. Er ontstonden talrijke oorlogen die door verschillende Pauzen aan de stad werden verklaard, waaronder de korte “Zout Oorlog” uit 1531, afgekondigd door de milities van Paolo III tegen het volk van Perugia, die weigerden de nieuwe belasting over het zout te betalen. De stad gaf zich over en de Paus liet gelijk zijn harde hand gelden door op de ruïnes van de patricische verblijfplaatsen van de Baglioni, toentertijd heren van Perugia, massieve forten te laten bouwen, die de stedelijke orde verstoorde en voor altijd de authentieke artistieke schatten die de huizen van de Balgioni bevatten, verwoestte. De onderwerping aan de Kerkstaat eindigde, na afwisselende gebeurtenissen, in 1860.
Te bezoeken:
- De Etruskische Ark
- De Kathedraal van San Lorenzo (1490)
- De Fontana Maggiore (200 n.Chr.)
- Het Palazzo dei Priori met de oude Wisselbeurs en de Beurs van Koopwaar.
- Via Maestà delle Volte
- Corso Vannucci
- De Bergvesting Paolina (uit 1540)
- De Nationale Galerie van Umbrië
- De Kerk van San Domenico
- Het Nationaal Archeologisch Museum
- De Academie Pietro Vannucci
- Het Bedehuis van San Bernardino
- De Etruskische Put
- Het oude Bedehuis van het Broederschap van Sant'Agostino
- Het Gebouw, vandaag de dag de Oude Universiteit
- Gebouw Gallenga (vandaag de dag Universiteit voor Buitenlanders)
- De Kerk van Sant'Ercolano (op octogonale kolom)
- De Tempel van San Michele Arcangelo (op cirkelvormige kolom)
- De Kerk van San Pietro en de Botanische Moestuin
- De Graftombe van Volumni.
(www.comune.perugia.it )
 |
Trasimenomeer
(op 35 Km van de Vakantieboerderij) |
Het Trasimenomeer is het oudste meerbekken van Midden-Italië en het op drie na grootste van alle Italiaanse meren. Het bevindt zich volledig in het gebied van Umbrië, in de provincie Perugia ook al zijn de gebruiken en de tradities van de lokale bevolking sterk beïnvloed door het nabijgelegen Toscane. De alluviale oorsprong wordt voor een groot deel gevoed door de regen, door enkele rivieren en door kleine bronnen. Het enige afvoersysteem die het bezit is kunstmatig, gemaakt door de Romeinen en komt uit in de Tiber. Het meer heeft drie eilanden: het isola Minore en het isola Maggiore gelegen aan de noordelijke oever en het isola Polvese, het grootste, aan de zuidoostelijke kust. Het Meer is rijk aan vis dankzij schoon water, dat vol met voedsel is. Door haar opmerkelijke afmetingen en de bijzonderheid van het minder diep zijn, heeft ze altijd een overwinteringsgebied van groot belang vertegenwoordigd en is van belang als rustplaats tijdens de herfst- en lentemigratie van de watervogels. Om al deze diersoorten en de bijzondere vegetatie van het bekken te beschermen is in 1995 een Natuurpark gesticht. De omliggende zachte heuvels zijn geheel gecultiveerd met wijn- en olijfgaarden, vanaf waar de prachtige ruïnes van de torens en de kastelen opdoemen.
Te bezoeken:
- Isola Maggiore
- Isola Polvese
- Passignano
- Tuoro
- Castiglione del Lago
- Magione
- Panicale
- Piegaro
- Paciano
- Città della Pieve (Geboortestad van Perugino)
(www.trasinet.com )
 |
Cortona
(op 30 Km van de Vakantieboerderij) |
Cortona was één van de twaalf steden van etruskische federatie. Van haar primitieve cyclopische muur, daterend uit de IV eeuw v.Chr., kunnen vandaag de dag nog steeds indrukwekkende overblijfselen worden bekeken, omgevormd door middeleeuwse stadsmuren. Naast een paar mooie renaissancistische kastelen, zijn de voornaamste kenmerken van de gebouwen van Cortona middeleeuws en dragen bij aan een zeer suggestief uiterlijk van de straten en de steile wegen.
Gezien de hooggelegen positie (600 boven de zeespiegel) kunt u vanaf elk punt van Cortona, genieten van een prachtig uitzicht die heel Valdichiana, wat vroeger een strategische positie was voor het controleren van de wegennetwerken die de steden Arezzo, Perugia, Sienna en Valtiberina verbonden, maar ook de reden was van de voortdurende strijd om haar bezit, omhelst. De Etrusken werden afgewisseld door de Romeinen en in de Middeleeuwen werd de Gemeente verdeeld tussen de Welfen en de Ghibellijnen in de strijd om het behoud van het autonome eigendom tussen hen en de omliggende steden Arezzo, Perugia, Sienna en Florence; in de renaissance werd ze overheerst door Florence die haar betrok in de oorlog tegen Sienna;
In elk tijdperk was er wel een bloei van artistieke, culturele en economische aard, zoals blijkt uit de monumenten, gebouwen, kerken en schilderijen, werken van kunstenaars die vandaag de dag nog succesvol zijn en een parel tussen de mooiste voorsteden van Italië blijven.
Te bezoeken:
- Museum van de Etruskische Academie en van de stad Cortona
- Diocesaan Museum (werken van Luca Signorelli geboren in Cortona en Beato Angelico).
- De Stadsmuren en de Poorten
- Medicea Fort van Girifalco (1549-1556)
- Dom
- Kerk van San Domenico (XV eeuw)
- Kerk van San Francesco
- Kerk van San Nicolò (XV eeuw, werken van Signorelli)
- Kerk van San Cristoforo (XIII eeuw)
- Nieuwe Kerk van S. Maria (XVI eeuw)
- Abdij van Farneta (VIII eeuw)
- Tempel van Santa Maria delle Grazie ( XV eeuw, in de plaats Calcinaio)
- Kerk van San Michele Arcangelo in Romaanse stijl (VII eeuw in de plaats Metelliano)
- Etruskische tomben genaamd “Tanella Angori”en “Grotta di Pitagora” (III – II eeuw v.Chr. in de plaats Cannaia)
- Etruskische ondergrondse tomben (VII - IV eeuw v.Chr., in de plaatsen Sodo en Camucia)
- De “Leopoldine” (Typisch boerenlandhuis van de Valdichiana gebouwd na de ontginning van de vallei door tussenkomst van de Groothertog van Toscane, Pietro Leopoldo)
- Bergvesting van Pierle (na 16 Km over de weg die naar Umbertide gaat)
 |
Spello
(op 65 Km van de Vakantieboerderij) |
Een steile helling in het groen introduceert in het hart van Spello, een oude voorstad rijk aan waardevolle getuigenissen van een geschiedenis die dateert uit de Romeinse tijd. Werd dan ook een belangrijk centrum, mede dankzij haar ligging, in het imperiale tijdperk toen Augustus haar verbond aan de Bagni del Clitunno (in de buurt van Spoleto) en aan Civitella d’Arno (nabij Perugia) en hij haar liet fortificeren met muren.
Het stadje wordt nog steeds omringd door drie goed bewaard gebleven augustiaanse poorten: Porta Venere met twee torens, Porta Consolare en Porta Urbicale. Maar de grootste schat die Spello binnen haar muren sluit, zo mooi en karakteristiek voor het uiterlijk van Umbrië, zijn de wonderbaarlijke fresco’s van Pinturicchio, die de Baglionikapel in de Kerk van S. Maria Maggiore sieren.
De geografische ligging van Spello maakt het uitzicht op een suggestief panorama mogelijk, dat zich uistrekt over de vlakte van Umbrië, van Perugia tot Spoleto.
Te bezoeken:
- De Porta Consolare
- De Tega Kapel
- De Dom van Santa Maria Maggiore (met inbegrip van de Baglionikapel) die opdoemt op de ruïnes van de oude tempel van Juno en Vesta
- De Kerken van San Lorenzo, Sant'Andrea e San Claudio
- De Porta Venere met de Torens van Properzio ernaast
- Het Oude Gemeentehuis
- De Boog van Augustus en die van Cappuccini of de Boogpoort
- De Kerk en het Klooster van Santa Maria van Vallegloria
- Het Kerkklooster van San Girolamo
- De Porta Urbica
- Het Romeinse Amfitheater
- Villa Fidelia (zestiende eeuws verblijf)
- De Kerk Tonda
- De deelstaten Collepino en San Giovanni.
(www.comune.spello.pg.it )
 |
Città di Castello
(op 13 km van de Vakantieboerderij) |
Nog steeds grotendeels ommuurd door zestiende eeuwse stadsmuren, strekt Città di Castello zich uit langs de vallei op de oever links van de Tiber, daar waar de Romeinen het municipia van Tifernum Tiberinum hebben gevestigd. Na te zijn geplunderd en verwoest door de Goten tijdens de invallen van de barbaren, werd ze gereconstrueerd en gefortificeerd door de Bisschop Florido. Had eerst de naam Castrum Felicitatis, daarna die van Civitas Castelli. Als gemeente tijdens de laat-Middeleeuwen onder invloed van de Welfen, werd ze keer op keer onderworpen aan Perugia, de Kerk, Florence en Braccio di Montone. In de tweede helft van de vijftiende eeuw nam de edele familie van Vitelli de macht over de stad. Als liefhebbers van de schone kunsten en van cultuur in het algemeen, verrijktte de Vitelli’s Città di Castello met kerken en gebouwen, die nog tot op heden verwijzen naar de architectonische connotaties van de stad, karakteristiek voor de Toscaanse Renaissance, kunstenaars aanvoerend als: Luca Signorelli, Raffaello Sanzio, Angelo da Orvieto, Antonio da Sangallo il Giovane, Giorno Vasari en vele andere. Met de dood van Vitellozzo Vitelli in 1462, werd de kleinzoon van deze Niccolò banneling van de stad, maar in 1468, keerde hij aan het hoofd van een leger terug met geweld, een bloedbad onder zijn vijanden achterlatend. Paus Sisto IV werd opgedragen de vele gruweldaden met wapens te verhelpen en na een hevig verzet capituleerde de stad zich en werd samen met Cesare Borgia doorgegeven onder pauselijk beheer en dit bleef zo, ook na de vele gebeurtenissen die daarna volgden, tot aan de annexatie van het Koninkrijk Italië. Onder het beheer van de Kerkstaat in 1538 werd de kunst van de typografie geïntroduceerd, die vandaag de dag nog steeds floreert en nog steeds een belangrijke bron voor de economie van de Vallei is.
Te bezoeken:
- Palazzo Vitelli in Cannoniera, vandaag de dag hoofdvestiging van de Openbare Pinacotheek (werken van: Raffello, Luca Signorelli, Giovanni en Andrea della Robbia, Raffaellino del Colle, Pomarancio, Domenico Ghirlandaio enz.)
- Palazzo Vitelli in Porta Sant'Egidio (werk van Vasari uit 1540, met groot park en villa voorzien van fresco’s door Gherardi)
- Palazzo Vitelli in San Giacomo
- Palazzo dei Priori (in gotische stijl, vandaag de dag het stadhuis)
- Gemeentehuis (barokke gevel uit 1686) en de Torre Civica (Stadstoren). (uit de XIII eeuw)
- De Dom van de Heiligen Florido en Amanzio (onvoltooid, opdoemend op het gebied van een Romeinse tempel, werken van Rosso Fiorentino en Pomarancio bewarend) en de Crypte.
- De ronde Klokkentoren (uit de XIII eeuw in Ravenna stijl)
- Het Museum van de Dom (met “Madonna” van Pinturicchio, de “Tesoro” van Canoscio, gewijde versieringen)
- Piazza Matteotti met Palazzo Vitelli ontworpen door Vasari.
- Palazzo Albizzini
- De ex-drooghuizen voor tabak, vandaag de dag Museum Burri.
- De kerk van San Francesco (in Gotische stijl daarna omgebouwd, veelhoekige absides uit 1273, Vitelli Kapel ontworpen door Vasari met een kopie van “Sposalizio della Vergine” (“Het Huwelijk van de Maagd”) van Raffaello vandaag de dag in Brera)
- De kerk van Santa Maria Maggiore (gotisch met renaissancistische gevel)
- De Kerk van Madonna delle Grazie
- De Kerk van S. Domenico uit 1424
- Het Bedevaartsoord van Madonna del Belvedere
- De Thermale Baden van Fontecchio
- Het Museum van volkstradities in de plaats Garavelle
- De Abdij van Petraia
- Het Bedehuis van San Crescentino (in de plaats Morra) met fresco’s van Signorelli
 |
Umbertide
(op 13 km van de Vakantieboerderij)
|
Links gelegen van de Tiber in het midden van een groene vallei waarop de Monte Acuto overheerst, langs de oude pre-romeinse weg die Perugia verbond met Città di Castello en Arezzo, fungeerde als handelsplaats voor de ruilhandel tussen het volk van Umbrië en de Etrusken. Het werd door de Romeinen benoemd met de naam «Pitulum». Verwoest door de Goten en wederopgebouwd onder de naam Fratta, aan het einde van de VIII eeuw door de kinderen van Uberto, Markies van Toscane. Voor een lange tijd onderworpen onder de jurisdictie van Perugia, werd ze in 1385 voorzien van een kasteel, in wiens bergvesting Braccio Fortebraccio (1393), heer van Montone, werd opgesloten door Biordo Michelotti, bevrijd met de overdracht aan Perugia van haar kasteel in Montone. Deze zelfde Braccio verwoestte haar in 1413 en onderwierp haar aan zijn familie. Er waren veel geschillen tussen de Kerk en Perugia en elke keer waren er ernstige beschadigingen en in de eerste helft van de XVI eeuw werd ze defintief overgedragen aan Santa Sede, aan wie hij trouw bleef. In 1799, met het instorten van de Republieken, volgde Fratta dezelfde gebeurtenissen als Città di Castello, tot aan de annexatie van het Koninkrijk Italië. Op 25 januari 1863 werd er besloten de oude naam in te wisselen voor de naam Umbertide als eerbetoon aan iedereen die heeft bijgedragen aan de wederopbouw.
Te bezoeken:
- De Bergvesting (gebouwd rond 1374)
- Het Theater van de Riuniti (XIX eeuw)
- Het Kasteel van Civitella Ranieri (XV eeuw)
- Het Kasteel van Serra Partucci (XVI eeuw)
- Het Kasteel van Montalto
- De Abdij van San Salvatore
- De Hermitage van Monte Corona
- De Kerken van Santa Maria della Pietà (met lunet boven het door Pinturicchio van fresco’s voorziene portaal).
- De kerk en stiftskerk van Santa Maria della Reggia (voltooid in 1663, octogonale kolom, een doek van Pomarancio bewakend).
- De Kerk van San Francesco (XIII eeuw, een doek van Pomarancio bewakend).
- De Kerk van het Heilige Kruis (XVII eeuw, een “Deposizione dalla croce” van Luca Signorelli en een doek van Pomarancio bewarend).
- De ruïnes en de oude etruskische stad van Bellona
(www.comune.umbertide.it )
 |
Montone
(op 13 Km van de Vakantieboerderij) |
Zeer oude nederzetting in Umbrië zoals blijkt uit de talrijke archeologische vondsten, ontwikkelde zich maximaal in 1800, toen langs de weg van Città di Castello tot aan Gubbio talrijke gefortificeerde kastelen opdoemden, waaronder de Rocca di Aries. De eerste historische vermeldingen dateren uit 1800. Het gefortificeerde kasteel blijkt leengoed te zijn van de Markiezen del Colle, in 1150 werd het een Gemeente en werd bestuurd door een algemene raad en twee raadsmannen. Perugia, Città di Castello en Gubbio streden nog altijd om haar gebied; de overwinningen van Montone zijn voornamelijk verbonden aan de Familie Fortebraccio. In 1860 werd zij geannexeerd door het Koninkrijk Italië.
Te bezoeken:
- De Parochiekerk van San Gregorio in Romaanse-Byzantijnse stijl (1000 n.Chr.)
- De Stiftskerk met Latijns Kruis (1310 n.Chr.)
- De Kerk van San Francesco in gotische stijl (300 n.Chr.)
- De ruïnes van de Burcht van Braccio
- De Bergvesting van Aries (op 6 km)
- De Kerk van San Fedele
- Het Gemeentelijk Gebouw
- Het Klooster van Santa Caterina
- De Bergvesting
(www.comunemontone.it )
 |
Berg Santa Maria Tiberina
(16 Km van de Vakantieboerderij) |
Het dorp dat zijn middeleeuwse stadsuiterlijk in stand houdt, bevindt zich op een aangename panoramische positie vanaf waar genoten kan worden van een onvergetelijk uitzicht over heel Tiberina Vallei.
Het dorp is van hele oude oorsprong en was zeker een etruskisch dorp, die aan de rechteroever van de Tiber opdoemde, om de ruilhandel met het volk van Umbrië te begunstigen.
Vanaf de XI eeuw was het het leengoed van de Markiezen del Monte, afstammelingen van de Markiezen del Colle, die een groot deel van de Hoge Vallei van de Tiber veroverden door bergvestingen en kastelen op verschillende punten te bouwen. Na de verwoesting van het Kasteel die in 1198 plaatsvond door onenigheden met Innocenzo III, herbouwden de Markiezen het onmiddelijk en ze verbonden hun geschiedenis direct aan die van de bevolking. Zij verkregen dan ook door middel van geslepen politiek tegemoetkomingen en privileges van pauzen en keizers, door onafhankelijk en sterk aan de macht te blijven en ze voerden vaak belangrijke publieke opdrachten uit, in de nabije steden.
Het lijkt erop dat de Berg S. Maria Tiberina in deze periode op basis van deze toestemmingen, vrij was om de oorlog te verklaren en munten te slaan en dat zij één van de drie in Europa aanwezige Frankische kampen herbergde, waar er vrijelijk kon worden gevochten tot het laatste bloed verspild was. Zij bleef onafhankelijk tot 1859, totdat zij deel uitmaakte van het Koninkrijk Italië.
Te bezoeken:
- De oude Parochiekerk (gebouwd rond het jaar 1000, heeft een doopvont, twee sarcofagen en de familiekapel van de Bourbon del Monte).
- De gebouwen van de Markies
- Het Kasteel van Lippiano (oud kasteel).
- De abdij en de Toren van Marzana (in de deelstaat Gioiello).
- De postbus van het Kasteel van Bourbon
- De Kerk van Sant'Agostino met nabij het strijdveld
- De Kerk van Santa Croce
- De verscheidene Miocene met opduikende fossielen uit dezelfde periode
 |
Citerna
(op 25 km van de Vakantieboerderij) |
Citerna ligt op een heuvel, tussen de rivieren Cerfone en Sovara, op een overheersende positie op de Tiberina vallei. Het oude Civitas Sobariae (of Castrum Citarnae) werd gestischt door het volk van Umbrië, die vervolgens door de Etrusken werden opgevolgd; haar gebied was ook in de Romeinse tijd dichtbevolkt. Van oorsprong bekend onder de naam Monte albano, kreeg het stadje waarschijnlijk bij de opbouw van het kasteel in de X-XI eeuw haar huidige naam, door de aanwezigheid van de bestaande waterputten ( Cisterne=Citerna=Put). Na de val van het Romeinse Rijk te hebben overleefd, werd het een Longobardische nederzetting en na hun nederlaag in opdracht van de Frranken, werd ze leengoed van de Markiezen del Colle en vervolgens van de Bourbon del Monte, heren van Monte. S.M. Tiberina, bestuurd door de vazallen van de Da Citerna’s. In de daaropvolgende eeuwen stond zij in het middelpunt van vele twisten tussen de verschillende gemeenten waaronder Città di Castello, Rimini en Perugia, totdat zij in 1463 overging in Pauselijk Staat. Begin 1500 werd Citerna als vicariaat gegeven aan de familie Vitelli uit Città di Castello, die haar na afwisselende gebeurtenissen en na haar te hebben verrijkt met kunstwerken en monumenten, behield tot eind XVI eeuw. Nadat de Vitelli de regering van Citerna verlieten, werd zij weer in beslag genomen door het eentonige leven van de vele kleine dorpjes van de Pauselijke Staat. In 1849 herbergde Citerna Garibaldi, op het moment dat hij zich richting Ravenna terugtrok na de val van de Romeinse Republiek en in 1860 maakte zij deel uit van het Koninkrijk Italië (als eerste van de steden van Umbrië).
Te bezoeken:
- De kerk van San Francesco
- De kerk van San Michele Arcangelo (paneel van Pomarancio)
- Huize Prosperi-Vitelli
- De ruïnes van de oude Burcht
- De kerk van Santa Maria Assunta in Pistrino
- Het Bedevaartsoord van Santa Maria di Petriolo in Fighille.
(www.citerna.net )
 |
San Giustino
(op 25 km van de Vakantieboerderij) |
Als oud centrum in Umbrië, ook in de Romeinse tijd dichtbevolkt, onleent San Giustino haar naam aan een Romeinse soldaat die in 303 v.Chr. gemarteld werd omdat hij Christen was. Gelegen tussen twee centra van de voorsteden Sansepolcro en Città di Castello, bevond het oude Melisciano–San Giustino, «Castrum» in de Romeinse tijd, zich op een strategische positie, zowel gunstig als gevaarlijk voor de autonomie. Al in 1109 verrees het Kasteel van Castiglione, waarover Federico I Barbarossa eigendomsrecht en beschermheerschap had. Na de verwoesting van het kasteel, eind 1200, werd het een klein fort dat diende ter verdediging van de vallei, eigendom van de fam. Dotti. Nadat het weer verwoest werd in 1400, werd besloten het te herbouwen als fort en verblijfplaats van de machtige en adelijke fam. Bufalini. In de daaropvolgende eeuwen is de geschiedenis van de Stad verbonden aan de naam van deze familie en aan de geschiedenis van Città di Castello. In 1814, na beïndiging van de Franse heerschappij, kwam de gemeente van San Giustino terug naar de Kerkstaat, die haar in 1828 onafhankelijk verklaarde. Het voorval van de Risorgimento (het streven naar eenheid en bevrijding in Italië in de 19e eeuw) verbinden San Giustino nog meer aan Città di Castello, die beiden op 11 september 1860 werden bezet door de troepen van Manfredo Fanti en die samen verbonden zijn aan het Koninkrijk Italië. Op haar gebied vindt men Cospaia (republiek van 1440 tot 1826), waar in de tweede helft van de XVI eeuw (1575) de eerste tabak in Italië werd gecultiveerd, die toentertijd “erba tornabuona” heette, afgeleid van de naam van de abt Nicolò Tornabuoni van het nabijgelegen Sansepolcro die het zaad meebracht, toen hij terugkwam van een zending naar Spanje.
Te bezoeken:
- Het Kasteel Bufalini (klein fort omgevormd in een vorstelijke verblijfplaats door Vasari, heeft een schitterende Italiaanse tuin met labyrint).
- De Republiek Cospaia
- Overblijfselen van de oude Romeinse villa’s op de Plinio Heuvel
- Villa Cappelleti uit de XVII eeuw op de Plinio Heuvel
- Villa Magherini Graziani in Celalba (uit 1616 met schitterende Italiaanse tuin)
(www.comunesangiustino.it )
 |
Sansepolcro
(op 30 km van de Vakantieboerderij) |
Aankomend in Sansepolcro, verwelkomen de klokkentorens van de Kerk van San Francesco en van de Kathedraal de gasten, die ogenblikkelijk een denkbeeldige reis maken door de architectuur, zoals geschilderd door Piero della Francesca in zijn werken. Het stadje ontwikkelde zich rondom de grote Benedictijnse Abdij, heeft een bijna geheel onaangetast middeleeuws stadsuiterlijk en is door de eeuwen heen verrijkt met waardevolle renaissancistische en barokke gebouwen. Geboortestad van Piero della Francesca, de herinnering aan de liturgische meester worden bewaard in het Openbaar Museum. Werken als het fresco “la Resurrezione”(“de Wederopstanding”), complex en symbolisch, het “Veelluik van de Genade” en de fresco’s “San Giuliano en San Ludovico” getuigen van de genialiteit van de artiest aan het begin van de Renaissance. De Kathedraal gelegen in de nabijheid van het museum is een interessante Romaanse constructie met drie schepen met een prachtig rozet in het midden. Naast de Kathedraal is er het Palazzo van de Laudi, in maniëristische vorm, vandaag de dag het gemeentehuis. Andere artistieke getuigenissen van de stad zijn zichtbaar door haar historisch centrum te doorkruisen: Kerk van Santa Maria della Grazie, Kerk van San Francesco, Kerk van San Lorenzo. Piazza Torre di Berta is het hart van het stadje, waar op de tweede zondag van september de traditionele Palio della Balestra plaatsvindt, historische uitdaging van kruisboogschieten tussen de steden Gubbio en Sansepolcro.
Te bezoeken:
- Het Openbaar Museum (bewaard het schitterende fresco van de Wederopstanding, het Veelluik van de Maria van de Genade en de fresco’s van San Giuliano en San Lodovico van Piero).
- De Kathedraal (met een houten kruis uit de karolingische periode).
- Kerk van San Lorenzo (paneel van de ”Kruisafneming” van Rosso Fiorentino).
- Kerk van San Francesco
- Het museum van Aboca
- De Hermitage van Montecasale (franciscaanse plaats op 7 Km afstand)
- Piazza Torre Di Berta.
- Corso XX Settembre
(www.lavalledipiero.it )
 |
Anghiari
(op 30 km van de Vakantieboerderij) |
Anghiari is een schitterende middeleeuwse voorstad gelegen in het gebied aangeduid door de rivieren de Tiber en de Arno die er doorheen stromen. Met een onschendbaar bastion, dankzij de stevige dertiende-eeuwse stadsmuren, heeft zij bijgedragen aan een opmerkelijk referentiepunt voor veel historische gebeurtenissen in een land van zeer delicate grenzen. Op 29 juni 1440, bevestigde de beroemde “Battaglia di Anghiari” (Slag van Anghiari), fresco geschilderd door Leonardo Da Vinci in Palazzo Vecchio, opnieuw de Florentijnse hegemonie over Toscane. Het verstrijken van de tijd heeft belangrijke sporen achtergelaten op de kerken en gebouwen van het historisch centrum en heeft zo een zeer suggestief, uniek en onmiskenbaar stadsontwerp ontwikkelt dat zich verzamelt langs de steile weg die het dorp doorkruist. Haar pleintjes en nauwe steegjes herbergen kleine antiekwinkeltjes en werkplaatsen voor de restauratie van meubelen; de musea en de kerken bewaren meesterwerken van schilderijen en sculpturen; in elke hoek adembenemende vergezichten en vooruitzichten. Anghiari staat bekend om haar fantastische decors van de Hoge Vallei van de Tiber, natuurlijk amfitheater zwaar van franciscaanse spiritualiteit. De Vallei koestert een duizendjarige klooster- en abdijtraditie. De eeuwenoude bossen die de stad omringen zijn gekenmerkt door parochiekerken, kloosters en abdijen. Deze plaatsen zijn een uitnodiging naar de weergave en de ontdekking van de buitengewone trajecten buiten de gangbare routes: een sprong terug in de tijd in een onaangetaste omgeving.
Te bezoeken:
- De Stadsmuren
- Piazza Baldaccio en De Zuilengang met de bronnen
- Palazzo del Marzocco en Palazzo Taglieschi (hoofdvestiging museum)
- Palazzo Corsi en het Theater
- Galerie Magi
- Parochiekerk van S. Maria in Micciano
- Parochiekerk van S. Maria alla Sovara
- Parochiekerk van S. Maria in Corsano
- Klooster van Croce
- Klooster van Montauto
- Bedevaartsoord van Verna (franciscaanse plaats)
 |
Kastelen en Abdijen van de Gemeenten Umbertide en Lisciano-Niccone
|
- Kasteel van Sorbello: (15 km van de Vakantieboerderij) Het is één van de weinige kastelen van het gebied die een Ghibellijnse traditie heeft, zoals blijkt uit haar gekanteelde wachttorens. De oorspronkelijke grootte van deze constructie dateert uit de X eeuw, de zuidkant uit de XII en de bastions op aardenwallen die het kasteel omringen komen uit 1500. In 1600 onderging het kasteel ingrijpende veranderingen. Het werd eerst een vertegenwoordigingsgebouw en daarna een villa. Haar geschiedenis is nauw verbonden aan de Bourbon Markiezen van de Monte S. Maria Tiberina.
- Kasteel van Montalto: (7 km van de Vakantieboerderij) Met haar majestueuse toren domineert ze de vallei van Niccone. Vroeger was het een fort van groot belang voor de tactische verdediging van Fratta (oude naam van Umbertide) en voor het afremmen van de uitbreiding van Città di Castello. De eerste historische vermelding van het kasteel dateert uit 1385, het jaar waarin het werd gefortificeerd door de Perugini’s.
- Kasteel van Liscano: (20 km van de Vakantieboerderij) Werd rond de IX-X eeuw gebouwd op de top van de heuvel die uitsteekt boven het dorp Lisciano. In 1202, werd ze door tussenkomst van de markiezen del Monte die haar in hun bezit hadden, geplaatst onder de bescherming van Perugia aan wie ze ten deel viel. Na een korte periode waarin ze toebehoorde aan de familie Casali van Cortona, viel ze in 1479 weer onder pauselijk bestuur en dit bleef zo tot 1861. Vandaag de dag zijn er alleen nog enkele ruïnes overgebleven, maar vroeger was haar grootte eerbiedwaardig.
- Kasteel van Reschio: (20 km van de Vakantieboerderij) Bevindt zich in de gemeente Liscuano-Niccone. Werd voor het jaar 100 gebouwd en behoorde in 1200 toe aan de markiezen del Monte. In de Middeleeuwen werd er door de heren van Perugia, Florence en Città di Castello vanwege haar strategische ligging een lange strijd gevoerd om haar bezit. Heeft herhaaldelijk herstellingen ondergaan en is in goede staat behouden gebleven.
- Kasteel van Pierle: (28 km van de Vakantieboerderij) Haar oorsprong verliest zich in de loop der tijden. Het verhaal gaat dat Paus Leone I de Grote hier geboren werd. Het kasteel behoorde in de XI eeuw toe aan de markiezen del Monte. Halverwege de XIV eeuw, stond Bernabò dei Visconti, heer van Milaan haar toe als leengoed aan de graven Oddi van Perugia en de Boerenlandhuizen van Cortona kochten het van hun. In 1371 werd ze weer opgebouwd door Francesco Casali die haar achterliet en vervolgens diende ze als schuilplaats voor bannelingen, waardoor Ferdinando dei Medici opdracht gaf om haar te verwoesten. Vandaag de dag is ze gereduceerd tot ruïne, maar ze heeft nog steeds een ongelooflijke aantrekkingskracht.
- Kasteel van Polgeto: (15 km van de Vakantieboerderij) Werd gebouwd in 1399 om een al bestaande kleine vesting uit de XII eeuw heen. In de oorlog tussen Urbano VIII en de Florentijnen (1643) werd het kasteel bezet door de Toscanen die er hun hoofdkwartier vestigden tijdens de heroveringspogingen van Fratta (oude naam voor Umbertide). In Mei-Juni van 1944 werd ze schuilplaats voor de zieke Duitse Hoofdcommandant Kesslring. Het is één van de best bewaard gebleven kastelen, omdat het altijd bewoond is geweest.
- Kasteel van Serra Partucci: (20 km van de Vakantieboerderij) De constructie van het kasteel heeft een overheersende positie tussen de rivieren Reggia en Assino en lijkt te dateren uit de XI eeuw. De huidige constructie werd gebouwd op de ruïnes van het oude kasteel dat in 1420 werd verwoest door Giacomo Baglioni, plaatsvervanger van Braccio Fortebracci. De naam lijkt te zijn afgeleid van ene “Partuccio”, eerste heer van Serra. Ze werd voor velen jaren onderworpen aan de jurisdictie van Gubbio en pas in 1863 werd ze deel van de gemeente Umbertide.
- Kasteel van Civitella Ranieri: (20 Km van de Vakantieboerderij) Majestueus kasteel, schitterend voorbeeld van een middeleeuws fort, verheft zich op een heuvel die Umbertide overheerst. Haar constructie in opdracht van Raniero, broer van de hertog Guglielmo di Monferrato, dateert uit 1078. In 1361 tijdens de lange strijd tussen de burgers en de edelen van Perugia werd ze gekocht door Michelotti’s die zich uitriepen tot graven van het kasteel. De famile Ranieri werd de eigenaar in 1425. Het kasteel heeft talloze interventies ondergaan, die het originele uiterlijk hebben veranderd, maar ze is nog steeds in optimale staat.
- Abdij van San Cassiano: (8 km van Umbertide) Oud klooster van de Benedictijnen, heeft al een vermelding uit 1126. Bevindt zich op de weg die van Calzolare naar Umbertide leidt.
- Abdij van Montecorona: (4 Km van Umbertide) Bevindt zich aan de voet van de gelijknamige berg. Volgens de overlevering zou San Romualdo het klooster in 1008 hebben gesticht met de oude naam van het Klooster van San Salvatore van Monte Acuto. De crypte is van opmerkelijke artistieke en culturele waarde. Het is van het type ‘oratorium’, bestaande uit een grote ruimte verdeeld in vijf schepen, met zuilen in verschillende stijlen die de lage bogen ondersteunen. Enkele elementen voor de constructie lijken rond de XI eeuw te zijn gemaakt, maar een eerder tijdperk valt niet uit te sluiten. De hoofdkerk, met drie schepen, werd in 1105 ingezegend. Interessant zijn de klokkentorens op octogonale en cirkelvormige kolommen, wellicht oude verdedigingstorens.
- Hermitage van Montecorona: (12 km van Umbertide) Te bereiken vanaf de Abdij van Montecorona, langs een weg omgeven door bossen met beuken- en kastanjebomen en gekenmerkt door toegewijde nissen. Vroeger was ze verbonden aan de Abdij door een pad van ongeveer twee meter breed en gemaakt van zandsteenblokken, recentelijk weer geopend als wandelroute. De hermitage is een oud klooster daterend uit de XVI eeuw, door tussenkomst van de monikken van camaldolesi. Het bestaat uit een gebouwencomplex met onder andere een kerk en kleine cellen waarin de monikken leefden en baden. Met de komst van het Koninkrijk Italië waren de religieuzen genoodzaakt de plaats, die werd gekocht door de markiezen Marignoli, te verlaten. Tegenwoordig is het een religieuze gemeente die de regels van het kluizenaarsbestaan toepassen.
- Kasteel van Ascagnano: (9 km van Umbertide) Opdoemdend in overheersende positie, daar waar de rivier de Nese samenstroomt met de Tiber. De naam lijkt te zijn afgeleid van de Ascani’s, nageslacht van Enea. De eerste vermelding dateert uit 1370. In 1395 werd ze in opdracht van Biodo Michelotti, heer van Perugia, verwoest. In de eerste jaren van de XIX eeuw werd ze eigendom van Ettore Florenzi die het uit noodzaak verkocht aan de koning van Beieren, Lodewijk I, die het kocht om het te geven aan de vrouw van Florenzi, markiezin Marianna, waarmee hij een sentimentele relatie had. Toen de markies Florenzi in 1833 stierf, hertrouwde zijn vrouw met de Engelsman Evelino Waddington, die adviseur, wethouder en burgemeester van de Gemeente Perugia werd.
- Kasteel van Antognolla: (16 km van umbertide) Oprijzend tussen de huizen van een oude voorstad. Het tijdperk waaruit de constructie van het primitieve kasteel komt is niet bekend, maar het lijkt erop dat er al vanaf 1174 op deze plaats een Benedictijns klooster bestond. Halverwege de XII eeuw was de familie Antognalla één van de belangrijkste families van Perugia. In 1836 werd het graafschap van Antognolla gekocht door de familie Guglielmi, die eigenaar bleef tot 1921. Het kasteel is recentelijk gerestaureerd en in het gebied is een golfveld aangelegd.
|
|
